Dalayegon Ka, O Ginoo akong Diyos! Nangaliyupo ako Kanimo, pinaagi sa Imong Ngalan nga walay bisan usang sarang nga nakaila, ug kansang kamahinungdanon walay kalag nga nakatugkad; gipangamuyo ko Kanimo, pinaagi Kaniya nga Mao ang Tuboran sa Imong Pagpadayag ug ang Banagbanag sa Imong mga timailhan, sa paghimo sa akong kasingkasing nga usa ka tipiganan sa Imong gugma ug sa paghinumdum Kanimo. Idugtung kini, gilayon, ngadto sa Imong labing dakong Lawod, nga gikan niini moagos ang mga buhing tubig sa Imong kaalam ug ang mga tin-aw nga sapa sa Imong pagdalayeg ug paghimaya.

     Ang mga kamot ug tiil sa akong lawas nagsaksi sa Imong kausahan ug ang buhok sa akong ulo nagmatuod sa gahum sa Imong kamandoan ug kusog. Nagbarug ako sa pultahan sa Imong kalooy nga bug-os nahikalimot ug hingpit nga bulag sa kaugalingon, ug migunit sa sidsid sa Imong paghatag, ug mipunting sa akong mga mata sa kapunawpunawan sa Imong mga gasa. 

     Itagana alang kanako, O Diyos ko, kadtong angayan sa pagkatalagsaon sa Imong kahalangdon, ug bulugi ako, pinaagi sa Imong makapalig-ong grasya sa pagtudlo sa Imong Kawsa nga ang patay mabanhaw gikan sa ilang mga lubnganan ug magdali pagpadulong Kanimo, bug-os nga nagsalig Kanimo, ug mipatumong sa ilang panan-aw diha sa banagbanag sa Imong Kawsa, ug sa subanganan sa Imong Pagpadayag. 

     Ikaw, sa pagkamatuod, Mao ang Labing Makagagahum, ang Labing Hataas, ang Labawng Nasayod, ang Labing Maalam.

(Kini nga Tabla pagabasahon sa mga Balaang Dapit ni Bahá’u’lláh ug sa Báb. Kanunay usab kining basahon sa pagsaulog sa Ilang mga kasumaran)

     Ang pagdalayeg nga mibanagbanag gikan sa Imong labawng halangdong Kaugalingon, ug ang himaya nga midan-ag gikan sa Imong labawng magilakong Katahum, mahianha Kanimo, O Ikaw nga Mao ang Pagpadayag sa Kahalangdon, ug ang Hari sa Kahangturan, ug ang Ginoo sa tanan nga anaa sa langit ug yuta! Saksihan ko nga pinaagi Kanimo ang labawng kamandoan sa Diyos ug ang Iyang gingharian, ug ang kahalangdon sa Diyos ug ang Iyang pagkadungganan gipadayag ug ang mga Bitoon sa Kabuntagon sa karaang kasilak nanagsabwag sa ilang sidlak diha sa langit sa Imong walay kausabang sugo, ug ang Katahum sa Dili Makita misubang ibabaw sa kapunawpunawan sa kabinuhatan. Saksihan ko, usab, nga sa usa ka lihok sa Imong Pluma ang Imong sugo nga “Magpadayag Ka” gipatuman, ug ang tagong Linilong sa Diyos nabutyag, ug ang tanang binuhat nahatagan na ug kinaiyahan, ug ang tanang Pagpadayag napakunsad na.

      Saksihan ko, usab, nga pinaagi sa Imong katahum ang katahum sa Usang Gisimba nabuksan na sa tabil, ug pinaagi sa Imong nawong ang nawong sa Usang Gitinguha napadan-ag na, ug nga pinaagi sa usa ka pulong gikan Kanimo Ikaw naghukom sa tanang linalang, mitugot kanilang maunongon Kanimo nga mosaka ngadto sa kinatumyan sa himaya, ug sa mga walay pagtuo nga mahulog ngadto sa kinaubsang bung-aw.

     Saksihan ko nga siya nga nakaila Kanimo nakaila sa Diyos, ug siya nga nakadangat sa Imong atubangan nakadangat sa atubangan sa Diyos. Busa, dakong kabulahan ang maanaa kaniyang mituo Kanimo, ug sa Imong mga ilhanan, ug nga nagpaubos sa iyang kaugalingon sa atubangan sa Imong kaharian, ug napasidunggan sa pag-atubang Kanimo, ug nakakab-ot sa kahimuot sa Imong pagbuot, ug nakalibot Kanimo, ug nakabarog atubangan sa Imong trono.  Pagkaalaot niyang mibatok Kanimo, ug midumili Kanimo, ug misalikway sa Imong mga timaan, ug misupak sa Imong labaw’ng kamando-an, ug mialsa batok Kanimo, ug nahimong mapagarbohon atubangan sa Imong nawong, ug mipanghimakak sa Imong mga kalig-unan, ug mibiya sa Imong lagda ug sa Imong gingharian, ug maihap uban kanilang mga mabudhion kansang mga ngalan gipatik na sa mga tudlo sa Imong pagmando diha sa Imong mga balaang Tabla.

     Ihuyop, gilayon, ngari kanako, O akong Diyos ug akong Hinigugma, gikan sa toong kamot sa Imong kalooy ug Imong mahigugmaong kalolot, ang mga balaang ginhawa sa Imong mga panabang, aron makapadpad kini kanako palayo sa akong kaugalingon ug gikan niining kalibutan ngadto sa mga hawanan sa Imong pagkahaduol ug Imong atubangan. Gamhanan Ka nga mobuhat niadtong  makapahimuot Kanimo. Ikaw, sa pagkamatuod, sa kaniadto pa gamhanan ibabaw sa tanang butang.

     Ang paghandum sa Diyos ug ang Iyang pagdalayeg, ug ang himaya sa Diyos ug Iyang kasilak, mahianha Kanimo, O Ikaw nga Mao ang Iyang Katahum! Saksihan ko nga ang mata sa kabinuhatan wala pa makasud-ong ug usang gibutangbutangan  ug kasal-anan sama Kanimo. Ikaw nagtidlum sa tanang adlaw sa Imong kinabuhi ilalom sa lawod sa mga katalagman. Sa usa ka higayon Ikaw gikadenahan ug gipusasan; sa laing higayon Ikaw gihulga sa espada sa Imong mga kaaway. Apan bisan pa niining tanan Ikaw nagmando sa tanang katawhan sa pagsunod sa mga sugo nga gihatag nganha Kanimo gikan Kaniya nga Mao ang Labing Nasayod, ang Labing-Maalam.

     Hinaot unta nga ang akong espiritu mamahimong bugti sa mga kasaypanan nga Imong giantos, ug ang akong kalag mamahimong tubus sa mga kalisdanan nga Imong gisagubang. Nangamuyo ako sa Diyos, pinaagi Kanimo ug pinaagi kanila kansang mga dagway nalamdagan sa mga silaw sa kahayag sa Imong panagway, ug kinsa, tungod sa gugma alang Kanimo, nagatuman sa tanan nga gisugo ngadto kanila, sa pagkuha sa mga belo nga nanagtabil tali Kanimo ug sa Imong mga binuhat, ug sa pagsangkap kanako sa mga kaayohan niining kalibutan ug sa umaabot nga kalibutan. Ikaw,sa pagkamatuod, ang Labawng Makagagahum, ang Labing Dalayegon, ang Mahimaya-on sa Tanan, ang Tugob nga Mopasaylo,  ang Labing Maloloy-on.

     Panalanginan Mo, O Ginoo akong Diyos, ang Balaang Kahoy nga Lote ug ang iyang kadahonan, ug iyang mga punoan, ug iyang kasangahan, ug iyang mga lindog, ug iyang mga salingsing, samtang ang Imong labing bililhong mga ngalan magpabilin ug ang Imong labing halangdong mga hiyas molungtad. Panalipdi kini, gilayon, gikan sa pagpanamastamas sa mga mag-aasdang ug sa kasundalohan sa pagpanlupig. Ikaw, sa pagkamatuod, ang Labawng Makagagahum ang Labing Kusgan. Panalanginan Mo usab, O Ginoo akong Diyos, ang Imong mga lalaki ug babayeng alagad nga nakadangat nganha Kanimo. Ikaw, sa pagkamatuod, mao ang Labawng Mahatagon, kansang pagtuga walay kinutuban. Wala nay laing Diyos gawas Kanimo, ang kanunayng Mapasayloon, ang Labing Manggihatagon.

Dalayegon ang Imong ngalan, O Diyos ko! Saksihan ko nga walay hunahuna alang Kanimo, bisan unsa ka maanindot, ang makahimo pagsaka sa langit sa Imong kahibalo, ug walay pagdalayeg Kanimo, bisan unsa ka ulosahon, ang makalupad sa kapunawpunawan sa Imong kaalam. Gikan pa sa sinugdan nga walay sinugdanan Ikaw bulag ug layo sa pag-abot ug pagtukib sa panabot sa Imong mga alagad, ug dili gayud masukod ang kahalangdon ibabaw sa paninguha sa Imong mga alagad sa pagbatbat sa Imong linilong. Unsang gahum ang mamahimong angkunon niining may aninong linalang kon moatubang na Niyang Wala Ilalang?

     Saksihan ko nga ang labing hataas nga mga hunahuna nilang midalayeg sa Imong kausahan, ug ang labing lantip nga pagpamalandong nilang miila Kanimo, bunga lamang sa paglihok sa Pluma sa Imong pagmando, ug nahimo tungod sa Imong pagbuot. Matuoron ko tungod sa Imong himaya, O Ikaw nga Mao ang Hinigugma sa akong kalag ug ang Tuburan sa akong kinabuhi! Giaghat ako sa akong pagkawalaygahum sa paghubit ug pagtuboy Kanimo sa paagi nga angayan sa kahalangdon sa Imong himaya ug pagkalabaw sa Imong kaharianon. Nahibalo man ako niini, gipangamuyo ko Kanimo, pinaagi sa Imong kalooy nga milukop sa tanang linalang butang, ug sa Imong kalolot nga naglibot sa tibuok kabinuhatan, sa pagdawat gikan sa Imong mga alagad niadtong mamahimo nilang mabuhat diha sa Imong alagianan. Buligi sila, gilayon, pinaagi sa Imong makapalig-ong grasya, sa pagtuboy sa Imong pulong ug sa pagsangyaw sa Imong pagdalayeg.

     Makagagahum Ka pagbuhat sa gikahimut-an Mo. Ikaw, sa pagkamatuod, mao ang Labing Mahimaya-on, ang Labawng Maalam.

Isulti: Ang Diyos paigo alang kanako; Siya Mao ang nagkupot pinaagi sa Iyang kamot sa gingharian sa tanang butang. Pinaagi sa gahom sa Iyang kasundalohan diha sa langit ug yuta, ug diha niadtong taliwala kanila, Siya mopanalipod ni bisan kinsa sa Iyang mga alagad nga Iyang gikahimut-an. Ang Diyos, sa pagkamatuod, nagbantay sa tanang butang.

Dili masukod ang Imong kahalangdon, O Ginoo! Panalipdi kami gikan niadtong anaa atubangan kanamo, ug niadtong anaa sa among likod, kadtong anaa ibabaw sa among ulo, kadtong anaa sa among tuo, sa among wala, ilalom sa among mga tiil ug sa uban pang dapit diin kami walay panagang. Sa pagkamatuod, ang Imong pagpanalipod sa tanang butang walay pagkapakyas.

Ang himaya maanaa Kanimo, nga nakaaghat sa tanang balaang Linalang sa pagmatuod sa ilang pagkawalaygahum atubangan sa daghang timailhan sa Imong gahum, ug sa matag usa ka Propeta sa pag-ila sa Iyang pagkawalaybili atubangan sa kahayag sa Imong maunongong himaya. Gipangamuyo Ko Kanimo, pinaagi sa Imong ngalan nga nag-abli sa mga ganghaan sa Langit ug mipuno sa hilabihang kalipay ngadto sa Kahugpungan sa kahitas-an, sa pagtugot kanako nga mosilbi Kanimo, niining Adlawa, ug sa paglig-on kanako sa pagtuman niadtong gimando Mo sa imong basahon.

     Nahibalo ka, O Ginoo ko, unsay anaa kanako; apan wala ako makahibalo unsay anaa Kanimo. Ikaw ang Labawng Nakahibalo, ang Nasayod sa Tanan.

Ang tanang pagdalayeg maanaa kanimo, O Diyos ko, nga Mao ang Tinubdan sa tanang himaya ug kahalangdon, sa pagkabantugan ug dungog, sa kamandoan ug kaharian, sa pagkadungganan ug kamabination, sa pagkakatingalahan ug gahum. Si kinsa kadtong Imong gikahimot-an Imong gikabig ngadto sa Imong Labing Dakong Lawod, ug si kinsa kadtong Imong gikahimut-an Imong gihatagan sa dungog sa pag-ila sa Imong Labing Karaang Ngalan. Sa tanan nga anaa sa langit ug yuta, walay ni usang makababag sa pagbuhat sa Imong mamandoong Pagbuot. Gikan sa sinugdan nga walay sinugdanan Ikaw ang nagmando sa tanang kabinuhatan, ug Ikaw mopadayon hangtud sa kahangturan sa pagbuhat sa Imong kabubut-on ngadto sa tanang linalang butang. Wala nay laing Diyos gawas Kanimo, ang Labawng Makagagahum, ang Labing Halangdon, ang Labing Kusgan, ang Labing Maalam.

     Dan-agi, O Ginoo, ang mga dagway sa Imong mga alagad, nga sila makasud-ong Kanimo; ug hinloi ang ilang mga kasingkasing nga sila modangop ngadto sa hawanan sa Imong langitnong paghatag, ug makaila Kaniya nga Mao ang Tigpadayag sa Imong Kaugalingon ug ang Banagbanag sa Imong Kinaiyahan. Sa pagakamatuod, Ikaw Mao ang Ginoo sa tanang kalibutan. Wala nay laing Diyos gawas kanimo, ang Dili Kapugngan, ang Magbubuntog sa Tanan.

O Ikaw Kansang nawong maoy tumong sa akong pagsimba, Kansang katahum maoy akong dalangpanan, Kansang puloy-anan maoy akong tinguha, Kansang pagdalayeg akong paglaum, Kansang pag-agak maoy akong kauban, Kansang gugma maoy hinungdan sa akong kinabuhi, Kansang paglitok maoy akong kahupayan, Kansang pagkahaduol maoy akong kagustuhan, Kansang pag-atubang maoy labing hugot kong gidamgo ug labing taas kong pangandoy, nangaliyupo ako Kanimo sa dili paghikaw kanako sa mga butang nga gimbut-an Mo alang sa mga pinili sa Imong mga alagad. Hatagi ako, karon, sa kaayohan niining kalibutan ug sa sunod.

     Ikaw, sa pagkamatuod, Mao ang Hari sa tanang katawhan. Wala nay laing Diyos gawas Kanimo, ang Kanunayng Mapasaylo-on, ang Labing Mahatagon.

Short Obligatory Prayer

To be recited once in twenty-four hours, at noon.

Saksihan ko, O Diyos ko, nga Ikaw mao ang naglalang kanako sa pag-ila Kanimo ug pagsimba Kanimo. Matud-an ko nining gutloa, sa akong kawalay mahimo ug sa Imong gahom, sa akong kakabus ug sa Imong bahandi. Wala nay laing Diyos kondili Ikaw, ang tabang sa katalagman, ang Nagkinaugalingong—Pagkinabuhi.