Prayers & Meditations

Icelandic · Bahá'u'lláh

Add range: –
PM 176
Við dýrð Þína! Í hvert sinn sem ég horfi til himins minnist ég hátignar Þinnar og göfgi, óviðjafnanlegrar dýrðar og mikilleika. Og í hvert sinn sem ég beini augum að jörðu Þinni birtast mér vitnisburðir um vald Þitt og tákn um gjafir Þínar. Og þegar ég horfi á hafið, talar það til mín um tign Þína og afl máttar Þíns, um drottinvald Þitt og mikilleika. Og ætíð þegar ég virði fyrir mér fjöllin, sé ég þar fána sigurs og alveldis. Ég sver við mátt Þinn, ó Þú sem hefur í hendi Þér forlög alls mannkyns og örlög þjóðanna! Svo hugfanginn er ég af ást til Þín og svo ölvaður af víni einingar Þinnar að ég heyra vindinn hvísla Þér lof og vegsömun. Í kliði vatnsins heyri ég röddina sem segir frá dyggðum Þínum og eigindum og skrjáf laufsins skýrir mér frá leyndardómunum sem þú hefur óafturkallanlega ákvarðað í ríki Þínu.
PM 183

FARA Á MEÐ ÞESSA BÆN EINU SINNI

Á SÓLARHRING

  • Sá sem óskar að fara með þessa bæn, standi og snúi sér til Guðs, og þar sem hann stendur líti hann til hægri og vinstri, eins og hann vænti miskunnar Drottins síns, hins miskunnsamasta og vorkunnláta. Síðan segi hann: Ó Þú sem ert Drottinn allra nafna og smiður himnanna! Ég sárbæni Þig við þá sem eru upp­sprettur Þíns ósýnilega kjarna, hins háleitasta og aldýrlega, að gera úr bæn minni bál, sem brenni hulurnar sem hafa byrgt mér sýn á fegurð Þína og ljós sem leiði mig til úthafs návistar Þinnar.
  • Síðan lyfti hann höndum í bæn til Guðs – blessaður og upphafinn sé Hann – og segi: Ó Þú þrá heimsins og ástvinur þjóðanna! Þú sérð mig leita til Þín, fráhverfan öllu nema Þér og halda í líftaug Þína sem vakið hefur alla sköpunina með hreyfingum sínum. Ég er þjónn Þinn, ó Drottinn minn, og sonur þjóns Þíns. Lít mig reiðubúinn að gera vilja Þinn og löngun og æskja einskis nema velþóknunar Þinnar. Ég sárbæni Þig við úthaf mis­kunnar Þinnar og sól náðar Þinnar, að gera við þjón Þinn það sem Þú vilt og Þér líst. Við mátt Þinn sem er langt ofar allri tjáningu og lofgjörð! Allt sem hefur komið frá Þér er þrá hjarta míns og elska sálar minnar. Ó Guð, Guð minn! Lít ekki á vonir mínar og gerðir, nei, lít heldur á vilja Þinn sem umlykur himna og jörð. Við Þitt mesta nafn, ó Þú Drottinn allra þjóða! Ég hef þráð aðeins það sem Þú þráðir og elska einungis það sem Þú elskar.
  • Síðan krjúpi hann, beygi enni sitt að jörðu og segi: Upphafinn ert Þú yfir lýsingu alls nema Þín sjálfs og skilning alls nema Þín.
  • Síðan standi hann upp og segi: Ger úr bæn minni, ó Drottinn minn, lind lifandi vatna svo ég megi lifa meðan veldi Þitt varir og nefna Þig í sérhverri veröld veralda Þinna.
  • Síðan lyfti hann höndum á ný í bæn og segi: Ó Guð! Hjörtu og sálir tærast upp í aðskilnaði frá Þér og eldur ástar Þinnar hefur kveikt bál í allri veröldinni! Ég sárbæni Þig við nafn Þitt sem hefur lagt undir Þig allt sköpunarverkið, að meina mér ekki um það sem er af Þér, ó Þú sem ríkir yfir öllum mönnum! Þú sérð, ó Drottinn minn, þenn­an ókunna hraða sér til síns æðsta heimilis undir tjaldhimni tignar Þinnar og innan vébanda mis­kunnar Þinnar, þennan misgerðamann leita úthafs fyrirgefningar Þinnar, þennan lítilsverða leita til forgarðs dýrðar Þinnar og þessa vesælu veru leita ljómans af auð­æfum Þínum. Þitt er valdið að skipa fyrir um hvaðeina sem Þú vilt. Ég ber því vitni að verk Þín á að vegsama, fyrirmælum Þínum ber að hlýða og Þú ert óheftur í boðum Þínum.
  • Síðan lyfti hann höndum og endurtaki þrívegis hið mesta nafn (Alláh-u-Abhá – Guð hinn aldýrlegi). Því næst beygi hann sig niður, hvíli hendur á hnjám sér frammi fyrir Drottni – blessaður og upphafinn sé Hann – og segi: Þú sérð, ó Guð minn, hvernig andi minn hefur vaknað í limum mínum og líkama í löngun sinni að tilbiðja Þig og þrá sinni að muna Þig og lofa. Hvernig hann ber því vitni sem tunga boðorða Þinna hefur vitnað um í ríki tjáningar Þinnar og á himni þekk­ingar Þinnar. Mér er það ljúft í þessu ásigkomulagi, ó Drottinn minn, að biðja Þig alls sem er af Þér, svo ég megi sýna fátækt mína og mikla örlæti Þitt og ríki­dæmi, lýsa yfir vanmætti mínum og birta mátt Þinn og vald.
  • Síðan standi hann, lyfti höndum tvívegis í bæn og segi: Enginn er Guð nema Þú, hinn almáttugi, hinn örlátasti. Enginn er Guð nema Þú, sá sem ákvarðar bæði í upphafinu og við endalokin. Ó Guð, Guð minn! Fyrirgefning Þín hefur gert mig djarfan, mis­kunn Þín hefur styrkt mig, kall Þitt hefur vakið mig og náð Þín reist mig upp og leitt mig til Þín. Hvernig dirfðist ég annars að standa við borgarhlið návistar Þinnar eða beina augum mínum að ljós­unum sem skína frá himni vilja Þíns? Þú sérð, ó Drottinn minn, þessa aumu veru knýja á dyr náðar Þinnar og þessa svipulu sál leita að móðu eilífs lífs úr höndum örlætis Þíns. Þitt er valdið um alla tíð, ó Þú sem ert Drottinn allra nafna, og mín er undirgefnin og fús hlýðni við vilja Þinn, ó skapari himnanna!
  • Síðan lyfti hann höndum þrívegis og segi: Meiri er Guð öllum sem máttugir eru!
  • Síðan krjúpi hann, beygi enni sitt að jörðu og segi: Þú ert hærri en svo að lofgjörð þeirra sem nálægir eru Þér geti stigið upp til himins návistar Þinnar eða fuglar hjartna þeirra sem eru helgaðir Þér nái til hliðs Þíns. Ég ber því vitni að Þú ert helgaður ofar öllum eigindum og heilagur ofar öllum nöfnum. Enginn Guð er nema Þú, hinn æðsti og aldýrlegi.
  • Síðan setjist hann og segi: Ég ber því vitni, sem allt sem skapað er hefur vitnað um ásamt herskörunum á hæðum og íbúum hinnar alhæstu paradísar og ofar þeim tunga tignar­innar sjálf frá hinum aldýrlega sjón­arhring, að Þú ert Guð, að enginn Guð er nema Þú og að Hann sem hefur verið birtur er hin hulda dul, hið varðveitta tákn sem tengdi og sameinaði bókstafina V, E og R (ver). Ég ber því vitni að það er Hans nafn sem skráð var af penna Hins hæsta og nefnt í bókum Guðs, Drottins hásætisins hið efra og á jörðu.
  • Síðan standi hann uppréttur og segi: Ó Drottinn allrar verundar og eigandi alls, sýnilegs og ósýnilegs! Þú skynjar tár mín og andvörp og heyrir harmatölur mínar, grátstafi og kvein hjarta míns. Við mátt Þinn! Misgerðir mínar hafa varnað mér að nálgast Þig og syndir mínar hafa haldið mér langt frá forgarði heilagleika Þíns. Ást Þín, ó Drottinn minn, hefur auðgað mig og aðskilnaður við Þig eyðilagt mig og fjarlægð frá Þér eytt mér upp. Ég sárbæni Þig við fótspor Þín hér í auðninni og með orðunum „Hér er ég, hér er ég“ sem Þínir útvöldu hafa mælt í þessari ómælisvíðáttu og við andblæ opinberunar Þinnar og þýðvinda dögunar birtingar Þinnar, að bjóða að ég megi líta fegurð Þína og gæta alls sem er í bók Þinni.
  • Síðan endurtaki hann þrisvar Hið mesta nafn, beygi sig niður með hendur á hnjám sér og segi: Lof sé Þér, Ó Guð minn, að Þú hefur hjálpað mér að muna Þig og lofa og kynnt mér Hann sem er dagsbrún tákna Þinna, látið mig lúta drottnun Þinni, auðmýkja mig frammi fyrir guðdómi Þínum og viðurkenna það sem tunga tignar Þinnar hefur mælt.
  • Síðan rísi hann á fætur og segi: Ó Guð, Guð minn! Bak mitt er beygt af byrðum synda minna og gáleysi mitt hefur eyðilagt mig. Hvenær sem ég íhuga illar gerðir mínar og góðvild Þína, tærist hjartað í brjósti mér og blóðið ólgar í æðum mér. Við fegurð Þína, ó Þú þrá heimsins! Ég blygðast mín er ég lít upp til Þín og löng­un­arfullar hendur mínar fyrirverða sig fyrir að teygja sig til himnaríkis örlætis Þíns. Þú sérð, Ó Guð minn, hvernig tár mín aftra mér að muna Þig og vegsama dyggðir Þínar, ó Þú Drottinn hásætisins hið efra og á jörðu! Ég sárbæni Þig við tákn ríkis Þíns og dul yfirráða Þinna að gera við Þína elskuðu sem hæfir örlæti Þínu, ó Drottinn allrar verundar, og sæmir náð Þinni, ó konungur hins séða og óséða.
  • Síðan endurtaki hann þrisvar Hið mesta nafn, krjúpi með enni að jörðu og segi: Lof sé Þér, ó Guð okkar, að Þú hefur sent það niður til okkar sem færir okkur nær Þér og birgir okkur upp af öllu því góða sem sent er niður í bókum Þínum og ritningum. Vernda okkur, þess biðjum við Þig ó Drottinn minn, gegn sæg hégóm­legra dutt­lunga og fánýtra ímyndana. Þú ert að sönnu hinn máttugi, sá sem allt þekkir.
  • Síðan rétti hann sig upp, setjist og segi: Ég ber því vitni, Ó Guð minn, sem Þínir útvöldu hafa vitnað um og viðurkenni það sem íbúar al­hæstu paradísar og þeir sem umkringja Þinn vold­uga veldisstól hafa viðurkennt. Ríki jarðar og himins eru Þín, ó Drottinn veraldanna!
DOR 33

*(Þessi tafla er lesin við heilög grafhýsi Bahá’u’lláh og Bábsins *—. Hún er einnig iðulega notuð við minningarhátíðir þeirra.)

Lofgjörðin, sem hefur stigið upp frá þínu göfugasta sjálfi og dýrðin, sem hefur skinið frá björtustu fegurð þinni, hvíli yfir þér, ó þú, sem ert birting tignar og konungur eilífðar og Drottinn allra á himnum og á jörðu! Ég ber því vitni, að fyrir þig hefur veldi Guðs og ríkis hans, mikilleiki Guðs og tign hans verið opinberuð og sólir aldinnar geisladýrðar úthellt ljóma sínum á himni óafturkallanlegrar ákvörðunar þinnar og fegurð hins óséða skinið yfir sjónarhring sköpunar. Ég ber því ennfremur vitni, að einungis með hreyfingu penna þíns hefur skipun þinni „Ver“ verið fullnægt og hulinn leyndardómur Guðs afhjúpaður og öllu sem skapað er gefin tilvist og allar opinberanir sendar niður. Ég ber því einnig vitni, að með fegurð þinni hefur fegurð hins tilbeðna verið afhjúpuð og með ásýnd þinni hefur ásýnd hins þráða varpað ljóma og með orði þínu hefur þú greint á milli alls sem skapað er og af þeim völdum hafa þeir, sem eru þér trúir, risið upp til hæstu dýrðar og trúleysingjarnir fallið í dýpsta afgrunn. Ég ber því vitni, að sá sem hefur þekkt þig hefur þekkt Guð og sá sem hefur komist í návist þína hefur komist í návist Guðs. Mikil er því blessun hans, sem hefur trúað á þig og á tákn þín og hefur auðmýkt sig frammi fyrir yfirráðum þínum, verið heiðraður með að mæta þér, öðlast velþóknun vilja þíns, snúist um þig og staðið frammi fyrir hásæti þínu. Vei þeim, sem hefur brotið gegn þér og afneitað þér, vísað á bug táknum þínum, mælt gegn yfirráðum þínum, risið upp gegn þér, hreykt sér frammi fyrir ásýnd þinni, véfengt vitnisburði þína, flúið vald þitt og yfirráð og talist til trúvillinganna sem fingur skipunar þinnar hafa skráð með nafni á þínar helgu töflur. Bein því til mín, ó Guð minn og minn ástfólgni, frá hægri hendi miskunnar þinnar og ástríkis, helgum andblæ velþóknunar þinnar, svo ég megi leysast frá sjálfum mér og umheiminum og laðast að forgarði nálægðar þinnar og nærveru. Þú ert þess megnugur að gera það, sem þóknast þér. Þú hefur í sannleika verið æðstur yfir öllu sem er. Minningin um Guð og lofgjörð hans, dýrð Guðs og ljómi, hvíli yfir þér, ó þú, sem ert fegurð hans! Ég ber því vitni, að auga sköpunarinnar hefur aldrei litið neinn jafn rangtleikinn og þig. Þú varst umlukinn úthafi mótlætis alla daga lífs þíns. Eitt sinn varst þú í hlekkjum og fjötrum; annað sinn vofði sverð óvina þinna yfir þér. Samt sem áður bauðst þú öllum mönnum að halda það, sem þér var falið af honum sem er hinn alvísi og alvitri. Megi anda mínum verða fórnað sakir rangindanna sem þú máttir þola og sál mín verða lausnargjald fyrir raunirnar sem féllu þér í hlut. Ég sárbæni Guð við þig og þá, sem hafa uppljómast af geisladýrð ásýndar þinnar, og þá sem vegna ástar á þér hafa haldið hvaðeina sem þeim var boðið, að fjarlægja blæjurnar sem hafa komið á milli þín og skepna þinna og veita mér af gæðum þessa heims og þess sem kemur. Þú ert í sannleika hinn almáttugi, hinn upphafnasti, hinn aldýrðlegi, sá sem ætíð fyrirgefur, hinn samúðarfyllsti. Blessa þú, ó Drottinn Guð minn, hið guðdómlega Lótustré, lauf þess og greinar, kvisti þess, stilka og nýgræðinga, svo lengi sem ágætustu nafnbætur þínar vara og tignustu eigindir endast. Vernda það einnig gegn misgjörðum árásarmanna og herskörum kúgunar. Þú ert í sannleika hinn almáttugi og voldugasti. Blessa þú einnig, ó Drottinn Guð minn, þjóna þína og þjónustumeyjar sem hafa komist til þín. Þú ert vissulega sá sem allt gefur og náð þín takmarkalaus. Enginn er Guð nema þú, sá sem ætíð fyrirgefur, hinn örlátasti.

PM 182

FARA Á MEÐ ÞESSA BÆN AÐ MORGNI, Á HÁDEGI OG AÐ KVÖLDI

  • Hver sá sem vill biðjast fyrir laugi hendur sínar og á meðan segi hann: Styrk hönd mína, ó Guð minn, að hún nái svo stöðugu taki á bók Þinni að herskarar heims­ins hafi ekkert vald yfir henni. Vernda hana einnig gegn afskiptum af öllu sem ekki er hennar. Þú ert vissulega hinn almáttugi og voldugasti.
  • Og meðan hann laugar andlit sitt segi hann: Ég hef beint augliti mínu að Þér, ó Drottinn minn! Uppljóma það birtu ásýndar Þinnar. Vernda það síðan gegn því að beinast að nokkru nema Þér.
  • Síðan standi hann og snúi sér til Qiblih (þ.e. í bænar­átt, til Bahjí, ‘Akká) og segi: Guð ber því vitni að enginn er Guð nema Hann. Hans eru ríki opinberunar og sköpunar. Hann hefur í sannleika birt þann sem er dögun opin­berunar, sem talaði á Sínaí og lýsti upp hæsta sjónarhringinn, þann sem lótustréð á leiðarenda léði mál og flutt hefur öllum á himni og jörðu ákallið: „Sjá eigandi alls er kominn. Himinn og jörð, dýrð og yfirráð eru Guðs, Drottins allra manna og eiganda hásætisins hið efra og á jörðu!“
  • Síðan beygi hann sig niður, hvíli hendur á hnjám sér og segi: Þú ert upphafinn yfir lofgjörð mína og lofgjörð allra annarra, lýsingu mína og lýsingu allra á himni og jörðu!
  • Síðan standi hann með opnar hendur, snúi lófum að andliti sínu og segi: Bregst Þú ekki, ó Guð minn, vonum þess sem hefur tekið biðjandi fingrum í klæðisfald mis­kunnar Þinnar og náðar, ó Þú miskunnsamastur þeirra sem sýna miskunn!
  • Síðan setjist hann og segi: Ég ber vitni um einingu Þína og einstakleika, að Þú ert Guð og að enginn er Guð nema Þú. Þú hefur vissulega opinberað málstað Þinn, uppfyllt sáttmála Þinn og opnað dyr náðar Þinnar á gátt í augsýn allra sem dvelja á himni og á jörðu. Blessun og friður, heill og dýrð hvíli yfir Þínum elskuðu, sem hver­ful­leiki þessa heims hefur ekki hindrað frá því að leita til Þín og gefið hafa allt sitt í von um að eignast það sem er af Þér. Þú ert í sannleika sá sem ætíð fyrirgefur, hinn örlátasti. *(Óski einhver í stað hins langa vers að mæla þessi orð: „Guð ber því vitni að enginn er Guð nema Hann, hjálpin í nauðum, hinn sjálfumnógi“, nægir það. Sömuleiðis myndi það nægja ef hann hefði yfir þessi orð meðan hann situr: „Ég ber vitni um einingu Þína og einstakleika, að Þú ert Guð og að enginn er Guð nema Þú“.)
PM 46
*(Naw-Rúz, 21. mars, er fyrsti dagur bahá’í ársins.) Lofaður sért þú, ó Guð minn, fyrir að hafa gert Naw-Rúz að hátíð fyrir þá sem hafa haldið föstuna vegna ástar á þér og neitað sér um allt sem þér er andstyggð. Gef, ó Drottinn minn, að eldur ástar þinnar og funinn sem glæddist á föstunni, sem þú fyrirskipaðir, megi upptendra þá í málstað þínum og gera þá upptekna af lofgjörð til þín og hugsun um þig. Þar sem þú hefur skrýtt þá, ó Drottinn minn, skarti föstunnar sem þú mæltir fyrir um, skrýð þá einnig skarti viðtöku þinnar sakir náðar þinnar og örlátrar hylli. Því að gerðir allra manna eru háðar velþóknun þinni og skilyrtar af skipan þinni. Ef þú litir þann sem hefur rofið föstuna sömu augum og þann sem hefur haldið hana, yrði sá hinn sami talinn til þeirra sem frá eilífð hafa haldið föstuna. Og ef þú skyldir ákvarða að sá sem hefur haldið föstuna hafi rofið hana, yrði hann talinn til þeirra sem hafa flekkað kyrtil opinberunar þinnar dusti og verið fjarri kristaltærum vötnum þessa lifandi brunns. Þú ert sá sem látið hefur táknið „Lofsverður ert þú í verkum þínum“ hefjast á loft og breitt úr gunnfánanum „Fyrirmælum þínum ber að hlýðnast“. Gef þjónum þínum, ó Guð minn, þekkingu á þessari stöðu svo að þeir vakni til vitundar um að ágæti allra hluta er háð boði þínu og orði og að dyggð sérhvers verks skilyrðist af leyfi þínu og velþóknun vilja þíns og þeir megi skilja að verk mannanna eru í höndum viðtöku þinnar og boða. Ger þeim þetta ljóst svo að alls ekkert megi útiloka þá frá fegurð þinni á þessum dögum þegar Kristur hrópar: „Allt veldi sé þitt, ó þú getandi andans (Jesús)“; og vinur þinn (Múhammeð) kallar: „Dýrð sé þér, ó þú ástkærasti, að þú hefur afhjúpað fegurð þína og ritað niður fyrir þína útvöldu það sem munt láta þá ná til aðseturs opinberunar þíns mesta nafns. Sakir þess hafa allir menn kveinað nema þeir sem hafa leyst sig frá öllu nema þér og snúið sér til hans sem opinberar sjálfan þig og birtir eigindir þínar.“ Hann sem er grein þín og allir félagar þínir, ó Drottinn minn, hafa rofið föstuna á þessum degi eftir að hafa haldið hana innan mæra hirðar þinnar og í ákefð sinni að þóknast þér. Fyrirhuga honum og þeim og öllum sem hafa gengið í návist þína á þessum dögum allt hið góða sem þú ákvarðaðir í bók þinni, Veit þeim því það sem fulltingir þeim, bæði í þessu lífi og því sem kemur. Þú ert í sannleika sá sem allt þekkir, hinn alvitri. –Bahá’u’lláh
PM 33
Allt lof sé þér, ó Guð minn, sem ert uppspretta allrar dýrðar og tignar, mikilleika og heiðurs, alræðis og yfirráða, göfgi og náðar, lotningar og valds. Hvern sem þú vilt lætur þú laðast að hinu mesta hafi og hverjum sem þú kýst veitir þú þann heiður að þekkja þitt elsta nafn. Enginn á himnum eða jörðu fær staðið gegn þínum allsráðandi vilja. Um eilífð hefur þú stjórnað gervallri sköpuninni, og þú munt að eilífu ríkja yfir öllu sem skapað er. Enginn er Guð nema þú, hinn almáttugi og háleitasti, hinn alvoldugi og alvísi. Uppljóma, ó Drottinn, andlit þjóna þinna að þeir fái litið þig augum, og skír hjörtu þeirra svo þeir leiti til forgarðs þinnar himnesku hylli og viðurkenni hann sem er opinberandi sjálfs þín og dagsbrún kjarna þíns. Vissulega ert þú Drottinn allra veraldanna. Þú einn ert Guð, hinn óhefti, sá er öllu ræður.
PM 147
  • Eftirfarandi bæn er fyrir nýfæddum börnum.
  • Meybörn: Ég er komin að boði Guðs, hef verið birt fyrir minningu Hans og sköpuð til þjónustu við Hann sem er hinn almáttugi, hinn ástfólgni.
  • Sveinbörn: Ég er kominn að boði Guðs, hef verið birtur fyrir minningu Hans og skapaður til þjónustu við Hann sem er hinn almáttugi, hinn ástfólgni.
PM 162
Lofaður og dýrlegur ert Þú, ó Guð minn! Ég bið Þig við andvörp ástvina Þinna og tár þeirra sem þrá að sjá Þig, að svipta mig ekki mildri miskunn Þinni á Þínum dögum né meina mér að hlýða á söngva dúfunnar, sem vegsamar einingu Þína frammi fyrir ljósinu sem skín frá ásýnd Þinni. Ég er þjáður, ó Guð! Lít mig halda fast við nafn Þitt, eigandi alls. Tortíming er mér vís, lít mig halda fast við nafn Þitt, hinn ótortímanlegi. Ég bið Þig við sjálfan Þig, hinn upphafna, hinn hæsta, að gefa mig ekki á vald mínu eigin sjálfi og ástríðum spilltrar hneigðar. Tak í hönd mína með hendi valds Þíns, frelsa mig úr afgrunni ímyndana og fánýts hugarburðar og hreinsa mig af öllu sem Þér er andstyggð. Lát mig síðan leita heilshugar til Þín, setja allt traust mitt á Þig, leita á náðir Þínar og flýja til ásýndar Þinnar. Þú ert að sönnu sá sem gerir það sem Þér líst í krafti máttar Þíns og fyrirskipar með afli vilja Þíns hvaðeina sem Þú kýst. Enginn fær staðið í gegn framkvæmd ákvörðunar Þinnar, enginn breytir stefnunni sem Þú hefur markað. Þú ert í sannleika hinn almáttugi og aldýrlegi, hinn örlátasti.
PM 149
Vegsamaður ert Þú, ó Guð minn! Ég flyt Þér þakkir fyrir að hafa kynnt mér þann sem er dögun miskunnar Þinnar og dagsbrún náðar Þinn­ar og varðveitir málstað Þinn. Ég bið til Þín við nafn Þitt, sem lýsir upp andlit þeirra sem Þér eru nálægir, og fær hjörtu þeirra sem eru helgaðir Þér til að þreyta flugið til Þín, að gefa að ég megi ætíð og hvernig sem ástatt er halda í líftaug Þína og laðist að engum nema Þér, svo að augu mín megi stöðugt hvíla á sjónarhring opinberunar Þinn­ar, og ég framfylgi því sem Þú hefur ráðið mér í töflum Þínum. Skrýð Þú, ó Drottinn minn, bæði innri og ytri verund mína búningi hylli Þinnar og ástúðar. Varð­­veit mig einnig frá hverju því sem Þér kann að vera andstyggð, og aðstoða mig og ættingja mína af náð Þinni að hlýðnast Þér og forðast hvaðeina sem vakið getur með mér illar eða spilltar langanir. Þú ert að sönnu Drottinn alls mannkyns, eigandi þessa heims og hins næsta. Enginn er Guð nema Þú, sá er allt þekkir, hinn alvitri.
PM 106
Dýrlegur ert Þú, ó Drottinn Guð minn! Ég flyt Þér þökk fyrir að hafa vakið mig til lífs á dögum Þínum og gætt mig ást Þinni og þekkingu. Ég bið Þig við nafn Þitt sem úr fjárhirslum hjartna þeirra, er þjóna í návist Þinni, hefur laðað fram töfrandi perlur visku Þinnar og látið sól nafns Þíns, hins vorkunnláta, úthella geislum sínum yfir alla sem eru á himni Þínum og jörðu Þinni, að veita mér af náð Þinni og mildi huldar gjafir Þínar og dásemdir. Þetta eru fyrstu dagar lífs míns, ó Drottinn minn, sem Þú hefur tengt Þínum eigin dögum. Er Þú nú hefur sæmt mig slíkri vegsemd hald þá eigi frá mér því sem Þú hefur fyrirbúið Þínum útvöldu. Ég er, ó Guð, frækorn sem Þú hefur sáð í akur ástar Þinnar og látið vaxa með gjöfulli hendi. Sáð­korn þetta þyrstir því í djúpum verundar sinnar eftir regni miskunnar Þinnar og lifandi uppsprettu náðar Þinnar. Send því niður til þess frá himni elsku Þinnar það sem gerir því kleift að blómgast í forsælu Þinni, innan mæra hirðar Þinnar. Þú ert sá sem vökvar hjörtu allra þeirra er borið hafa kennsl á Þig af nægtabrunni Þínum og lind lifandi vatna. Lof sé Guði, Drottni allra veraldanna.
PM 45

*(Aukadagana, 26. febrúar til 1. mars, á að nota til undirbúnings fyrir föstuna. Þeir eru dagar gestrisni, gjafa og kærleiksverka.) Guð minn, eldur minn og ljós! Dagarnir sem þú hefur nefnt Ayyám-i-Há¹ í bók þinni eru hafnir, ó þú sem ert konungur nafna og fastan sem upphafnasti penni þinn hefur skyldað alla í ríki sköpunar þinnar til að halda nálgast. Ég bið þig, ó Drottinn minn, við þessa daga og alla þá sem hafa á þeim tíma haldið í taug boða þinna og tekið í handfestu fyrirmæla þinna, að gefa að sérhverri sál verði ætlaður staður innan mæra hirðar þinnar og sæti við opinberun ljómans af ljósi ásýndar þinnar. Þessir, ó Drottinn minn, eru þjónar þínir sem engin spillt hneigð hefur aftrað frá því að framkvæma það sem þú sendir niður í bók þinni. Þeir hafa beygt sig frammi fyrir málstað þínum og tekið um bók þína með einbeittni sem er fædd af þér og haldið það sem þú bauðst þeim og kosið að fylgja því sem þú hefur sent niður. Þú sérð, ó Drottinn minn, hvernig þeir hafa játað og viðurkennt allt sem þú hefur opinberað í ritningunum þínum. Gef þeim að drekka, ó Drottinn minn, úr höndum náðar þinnar vatn eilífðar þinnar. Rita því niður fyrir þá endurgjaldið sem er ákvarðað honum sem hefur sökkt sér í úthaf návistar þinnar og höndlað úrvals vín fundar við þig. Ég bið þig, ó þú konungur konunga og sá sem sérð aumur á hinum fótumtroðnu, að ákvarða þeim hið góða í þessum heimi og þeim sem kemur. Rita auk þess niður fyrir þá það sem engin af skepnum þínum hefur uppgötvað og tel þá með þeim sem hafa hringsólað um þig og sem hreyfast umhverfis hásæti þitt í öllum veröldum veralda þinna. Þú ert sannarlega hinn almáttugi, sá sem allt þekkir, upplýstur um allt.

*¹ Aukadagarnir

PM 89
Ég veit ekki, ó Guð minn, hver sá eldur er sem Þú kveiktir í landi Þínu. Jörðin fær aldrei myrkvað ljóma hans né vatnið slökkt loga hans. Öllum þjóðum heims er um megn að standa í gegn krafti hans. Mikil er blessun þess sem hefur laðast að honum og heyrt gný hans. Sumum gerðir Þú kleift, ó Guð minn, með styrkj­andi náð Þinni að nálgast hann, en öðrum aftraðir Þú vegna þess sem hendur þeirra hafa gert á dögum Þínum. Hver sá er hefur hraðað sér áleiðis og náð til hans, hefur í löngun sinni að líta fegurð Þína lagt líf sitt í sölurnar á vegi Þínum, og stigið upp til Þín í fullkominni lausn frá öllu nema Þér sjálfum. Ég bið til Þín, ó Drottinn minn við þennan eld, sem bálar og funar í heimi sköpunarinnar, að svipta burt hulunum sem hindra mig frá því í að stíga fram fyrir hásæti tignar Þinnar og standa við inngang Þinn. Ákvarða mér, ó Drottinn minn, allt hið góða sem Þú sendir niður í bók Þinni, og lát mig ekki vera fjarri skjóli miskunnar Þinnar. Þú ert þess megnugur að gera það sem Þér líst. Þú ert sannlega hinn alvoldugi og veglyndasti.
PM 98
Miklað sé nafn þitt, ó þú sem hefur í greip þér stjórntauma sálna allra þeirra sem borið hafa kennsl á þig. Í hægri hendi þinni eru örlög allra á himnum og jörðu. Í krafti máttar þíns breytir þú að vild þinni og ákvarðar í krafti vilja þíns það sem þér þóknast. Vilji einbeittustu manna verður að engu sé hann borinn saman við knýjandi sannindamerki um vilja þinn, og staðfesta hinna ósveigjanlegustu meðal skepna þinna er sem hjóm andspænis margföldum opinberunum áforms þíns. Þú ert sá sem með orði frá vörum þér hefur hrifið svo hjörtu þinna útvöldu, að þeir hafa í ást sinni á þér slitið sig frá öllu nema þér, lagt líf sitt í sölurnar, fórnað sálu sinni á vegi þínum, og þolað þín vegna það sem engin skepna fær afborið. Ég er ein þjónustumeyja þinna, ó Drottinn minn! Ég hef beint augum mínum að híbýlum miskunnar þinnar og leitað undra margfaldra velgjörða þinna, því allir limir líkama míns lýsa takmarkalausu örlæti þínu og óendanlegri náð. Ó Guð. Ásýnd þín er mér tilbeiðsluefni, fegurð þín er mér helgidómur, forgarður þinn takmark mitt, að minnast þín er ósk mín, umhyggja þín er mér hugsvölun, kærleikur þinn hefur getið mig, lof um þig er félagi minn, nálægð þín er von mín og nærvera þín er heitasta þrá mín og æðsta eftirlangan. Vald mér ekki vonbrigðum, þess bið ég þig, með því að meina mér það sem þú ákvarðaðir hinum útvöldu meðal þjónustumeyja þinna, og sjá mér fyrir gæðum þessa heims og hins næsta. Þú ert að sönnu Drottinn sköpunarinnar. Enginn er Guð nema þú, sá sem ætíð fyrirgefur, hinn örlátasti.
PM 165
Gef mér að drekka af ilmsætum straumi eilífðar Þinnar, ó Guð minn. Og ger mér fært að bragða á ávöxtunum á tré verundar Þinnar, ó von mín. Leyf mér að teyga af kristaltærum lindum ástar Þinnar, ó dýrð mín. Og leyf mér að hvílast í forsælunni af eilífri umhyggju Þinni, ó ljós mitt. Leyf mér að reika á völlum návista við Þig frammi fyrir augliti Þínu, ó minn ástfólgni. Og set mig til hægri handar hásætis miskunnar Þinnar, ó þrá mín. Lát leika um mig blæ af ilmsætum andvara fagn­aðar Þíns, ó takmark mitt. Og veit mér inn­göngu á hæðir paradísar veruleika Þíns, ó minn dáði. Leyf mér að hlýða á söngvana, sem dúfa einingar Þinnar kurrar, ó Þú hinn skínandi. Og lífga mig með anda valds Þíns og máttar, ó forsjón mín. Ger mig staðfastan í anda ástar Þinnar, ó hjálp mín. Og ger mig stöðugan á vegi velþóknunar Þinnar, ó skapari minn. Lát mig dvelja að eilífu í garði ódauðleika Þíns frammi fyrir ásýnd Þinni, ó Þú sem ert mér miskunnsamur. Og staðfest mig í dýrðarsessi Þínum, ó Þú sem ert eigandi minn. Lyft mér upp til himins ástúðar Þinnar, ó lífgjafi minn. Og leið mig til sólar handleiðslu Þinnar, ó Þú sem heillar mig. Kveð Þú mig fram fyrir opin­berun Þíns ósýnilega anda, Þú sem ert upphaf mitt og æðsta ósk. Og lát mig leita aftur til ilmkjarna fegurðar Þinnar, sem Þú munt birta, ó Þú sem ert Guð minn. Þú ert þess megnugur að gera það sem Þér þókn­ast. Þú ert vissulega hinn háleitasti, hinn al­dýrlegi, hinn alhæsti.
PM 19
Dýrlegur ert Þú, ó Drottinn Guð minn! Í hvert sinn sem ég dirfist að nefna Þig aftra mér stórfelldar syndir mínar og hörmuleg yfirtroðsla gagnvart Þér og mér finnst ég gjörsamlega sviptur náð Þinni og fullkomlega vanmegna að vegsama Þig. Mikið traust mitt á örlæti Þínu vekur þó að nýju von um Þig og fullvissa mín um veglyndi Þitt gefur mér kjark til að lofa Þig og biðja um það sem er í eigu Þinni. Ég sárbæni Þig, ó Guð minn, við náð Þína sem er æðri öllu sem skapað er og sem allir, sem umluktir eru hafdjúpum nafna Þinna bera vitni, að gefa mig ekki á vald mínu eigin sjálfi, því hjarta mitt hneigist til ills. Vernda mig því í virki Þínu og athvarfi um­hyggju Þinnar. Ég er sá, ó Guð minn, sem óska þess eins sem Þú hefur ákvarðað í krafti máttar Þíns. Allt sem ég hef kosið sjálfum mér er að njóta hjálpar náðarsamlegra tilskipana Þinna og ákvörðunar vilja Þíns og fá fulltingi táknanna um ákvörðun Þína og dóm. Ég bið Þig innilega, ó Þú ástvinur hjartnanna sem þrá Þig, við opinberendur málstaðar Þíns og dagsbrúnir innblásturs Þíns, boðbera tignar Þinnar og fjárhirslur þekkingar Þinnar að láta mig ekki fara á mis við Þín heilögu híbýli, musteri Þitt og tjaldbúð. Hjálpa mér, ó Drottinn, að komast til heilags forgarðs Hans, hringsóla um persónu Hans og standa auðmjúkur við dyr Hans. Þú ert sá sem valdið hefur frá eilífð til eilífðar. Ekkert er dulið þekkingu Þinni. Þú ert sannlega Guð valds, Guð dýrðar og visku. Lofaður sé Guð, Drottinn veraldanna!
PM 95

Vegsamaður ert Þú, ó Drottinn Guð minn! Ég sár­bæni Þig að láta því rigna úr nægtaskýjum náð­ar Þinnar sem hreinsar hjörtu þjóna Þinna af öllu sem kemur í veg fyrir að þeir líti ásýnd Þína eða leiti til Þín, svo þeir geti allir borið kennsl á völund sinn og skap­ara. Hjálpa þeim einnig, ó Guð, með alls­ráð­andi mætti Þín­um, að öðlast slíka stöðu að þeir greini hik­laust sér­hvern ódaun frá ilm­in­um af klæð­um Hans sem ber Þitt há­leit­asta og upp­­hafn­­asta nafn, svo þeir geti leitað heils­hugar til Þín og njóti svo náins sam­neytis við Þig að þótt þeim væri gefið allt á himnum og jörðu myndu þeir ekki virða það við­lits, og neit­uðu að láta af að minnast Þín og veg­sama dyggð­ir Þínar.

Ég bið Þig, ó minn ástfólgni, þrá hjarta míns; vernda Þú þjón Þinn sem leitað hefur ásjónu Þinnar gegn skeytum þeirra sem hafa afneitað Þér og at­lög­um þeirra sem hafa hafnað sann­leika Þínum. Ger hann heils­hugar helgaðan Þér, lát hann nefna nafn Þitt og festa sjónir á helgidómi opinberunar Þinn­ar. Þú hefur að sönnu aldrei vísað frá dyrum mis­kunnar Þinnar þeim sem hafa sett vonir sínar á Þig né varnað þeim sem hafa leitað Þín inn­göngu í forgarð náðar Þinnar. Eng­inn er Guð nema Þú, hinn voldug­asti og alhæsti, hjálpin í nauðum, hinn aldýrlegi og knýjandi, hinn óskil­yrti.

PM 37
Dýrð sé þér, ó konungur eilífðar, skapari þjóðanna og sá sem mótar hvert fúnandi bein! Ég bið þig við nafn þitt, sem þú hefur látið kalla allt mannkyn til sjónarhrings tignar þinnar og hylli og leiðbeina þjónum þínum, að telja mig með þeim sem hafa varpað frá sér öllu nema þér og haldið til þín og ekki látið þær þrengingar sem þú hefur ákvarðað aftra sér frá að leita til þín. Ég hef, ó Drottinn minn, tekið í handfestu hylli þinnar og haldið staðfastlega í kyrtilfald hylli þinnar. Send því niður yfir mig úr skýjum örlætis þíns það sem hreinsar mig af minningu um allt nema þig og ger mér kleift að leita til hans sem allt mannkynið tilbiður og sem undirróðursmennirnir hafa fylkt sér gegn, þeir sem rufu sáttmála þinn og höfnuðu trú á þig og tákn þín. Neita mér ekki, ó Drottinn minn, um ilminn af klæðum þínum á þínum eigin dögum og svift mig ekki andblæ opinberunar þinnar þegar ljóminn af ljósi ásýndar þinnar birtist. Þú ert þess megnugur að gera það sem þér líst. Enginn getur staðið í gegn vilja þínum né komið í veg fyrir það sem þú hefur ákvarðað með valdi þínu. Enginn er Guð nema þú, hinn almáttugi og alvísi.
PM 148
Lof sé þér, ó Drottinn Guð minn, meistari minn! Þú heyrir andvörp þeirra sem eru aðskildir þér og víðsfjarri aðsetri þínu þótt þeir þrái að líta ásýnd þína. Þú ert vitni að harmatölum þeirra sem þekkja þig vegna útlegðar frá þér og brennandi löngunar að finna þig. Ég sárbæni þig við þessi hjörtu, sem geyma ekkert annað en fjársjóð minningar þinnar og lofgerðar, og lýsa aðeins vitnisburði mikilleika þíns og táknum máttar þíns, að veita þjónum þínum sem þrá þig styrk til að nálgast sæti opinberunar ljómans af dýrð þinni, og aðstoða þá sem setja von sína á þig að ganga inn í helgidóm yfirskilvitlegrar hylli þinnar og náðar. Nakinn er ég, ó Guð minn! Klæð mig kyrtli mildrar miskunnar þinnar. Ég er sárþyrstur; gef mér að drekka úr úthöfum örlátrar hylli þinnar. Ég er ókunnugur; laða mig nær uppsprettu gjafa þinna. Sjúkur er ég, lauga mig í heilsulind náðar þinnar. Ég er fanginn; leys mig úr fjötrum með afli máttar þíns og krafti vilja þíns, svo ég fái svifið á vængjum lausnar í hæstu hæðum sköpunar þinnar. Sannarlega gerir þú sem þér þóknast. Enginn er Guð nema þú, hjálpin í nauðum, hinn aldýrlegi og óhefti.
PM 136
Lofað sé nafn Þitt, ó Drottinn Guð minn! Ég er þjónn Þinn sem hef tekið í líftaug Þinnar mildu miskunnar og haldið í klæðisfald örlætis Þíns. Ég sárbæni Þig við nafn Þitt, sem hefur lagt undir Þig allt sem skapað er bæði sýnilegt og ósýnilegt, og dreift andanum sem er lífið sjálft yfir gervalla sköpunina, að styrkja mig með mætti Þínum sem umlykur himna og jörð, og verja mig öllum sjúkleika og raunum. Ég ber því vitni að Þú ert Drottinn allra nafna og ákvarðar allt sem Þér þóknast. Enginn er Guð nema Þú, hinn almáttugi, sá er allt þekkir, hinn alvísi. Ákvarða mér, ó Drottinn minn, það sem er mér hagfellt í sérhverri veröld veralda Þinna. Sjá mér einnig fyrir því sem Þú hefur ritað niður fyrir hina útvöldu meðal skepna Þinna, þá sem hvorki last­mæli lastarans, háreysti hins trúlausa né firring þeirra sem hafa fjarlægst Þig hefur tekist að snúa frá Þér. Þú ert að sönnu hjálpin í nauðum í krafti yfirráða Þinna. Enginn er Guð nema Þú, hinn almáttugi og voldugasti.
PM 99
Vegsamaður ert Þú, ó Drottinn Guð minn. Ég bið til Þín við Hann sem er dagsbrún tákna Þinna, birting nafna Þinna, fjárhirsla innblásturs Þíns og forðabúr visku Þinnar, að senda það yfir Þína elskuðu sem gerir þeim megnugt að fylgja málstað Þínum af staðfestu, viðurkenna einingu Þína og ein­stæði og bera guðdómi Þínum vitni. Reis þá upp, ó Guð minn, til slíkra hæða að þeir sjái í öllu tákn um vald Hans sem opinberar Þitt æðsta og aldýrlega sjálf. Þú ert sá, ó Drottinn minn, sem gerir það sem Þér líst og ákvarðar það sem Þér þóknast. Sérhver valdhafi örvæntir frammi fyrir birtingu máttar Þíns og sérhver uppspretta heiðurs verður auvirðileg and­spænis margföldum táknum mikillar dýrðar Þinnar. Ég bið Þig auðmjúklega við Þig sjálfan og allt sem er af Þér, að gefa að ég megi leggja málstað Þínum lið, tala um vegsemd Þína, beina hjarta mínu að helgidómi dýrðar Þinnar og leysast frá öllu sem ekki er af Þér. Enginn er Guð nema Þú, Guð valds, Guð dýrðar og visku.
PM 169
Dýrð sé Þér, ó Drottinn Guð minn! Niðurlæg ekki þann sem Þú hefur upphafið með valdi eilífra yfirráða Þinna og lát þann ekki vera fjar­lægan Þér sem Þú hefur látið ganga inn í tjaldbúð eilífðar Þinnar. Munt Þú varpa frá Þér, ó Guð minn, þeim sem Þú hefur yfirskyggt með drottnun Þinni og munt Þú snúa þeim frá Þér, ó þrá mín, sem Þú hefur verið athvarf? Getur Þú lítiðlækkað þann sem Þú hefur upphafið eða gleymt þeim sem Þú gerðir kleift að muna Þig? Dýrlegur, ómælanlega dýrlegur ert Þú! Þú er sá sem frá eilífu hefur verið konungur allrar sköpunar og frumkraftur hennar og Þú munt að eilífu vera Drottinn allra sem skapaðir eru og yfirbjóðandi þeirra. Dýrlegur ert Þú, ó Guð minn! Ef Þú hættir að sýna þjónum Þínum miskunn, hver á þá að sýna þeim miskunn? Og ef Þú neitar að hjálpa Þínum elskuðu, hver getur þá hjálpað þeim? Dýrlegur, ómælanlega dýrlegur ert Þú! Þú ert vegsamaður í sannleika Þínum og sannlega erum við öll tilbiðjendur Þínir; og Þú hefur birst í réttlæti Þínu og Þér berum við í sannleika öll vitni. Þú ert að sönnu elskaður í náð Þinni. Enginn er Guð nema Þú, hjálpin í nauðum, hinn sjálfumnógi.
PM 43
Ó Guð, sem ert höfundur allrar birtingar, upp­spretta allrar uppsprettu, brunnur allrar opin­berunar og lind allra ljósa. Ég ber því vitni að vegna nafns Þíns var himinn skilnings prýddur skarti, úthaf orðsins brimaði og trúarkerfi forsjónar Þinnar voru kunngerð meðal fylgjenda allra trúar­bragða. Ég sárbæni Þig að auðga mig svo að ég komist af án alls nema Þín og verði engum háður nema Þér. Lát því rigna yfir mig úr skýjum örlætis Þíns sem kemur mér að liði í öllum veröldum Þínum. Hjálpa mér því af styrkjandi náð Þinni að þjóna svo málstað Þínum meðal þjóna Þinna að ég megi sýna það sem heldur minningu minni á lofti jafn lengi og ríki Þitt endist og veldi Þitt varir. Þetta er þjónn Þinn, ó Drottinn minn, sem af allri verund sinni hefur leitað til sjónarhrings ör­lætis Þíns og úthafs náðar Þinnar og himins gjafa Þinna. Ger við mig það sem sæmir tign Þinni og dýrð, örlæti og náð. Þú ert í sannleika Drottinn styrks og valds, sem lætur sér sæma að svara þeim sem biðja til Þín. Enginn er Guð nema Þú, hinn alvitri og alvísi.
PM 71
Miklað sé nafn Þitt, ó Guð minn, að Þú hefur birt daginn sem er konungur daga, daginn sem Þú boðaðir Þínum útvöldu og spámönnum Þínum í Þínum ágætustu töflum, þann dag er Þú lést dýrðarljóma allra nafna Þinna lýsa yfir allt sem skapað er. Mikil er blessunin sem hlotnast þeim er hefur leitað til Þín, komist í návist Þína og heyrt óminn af rödd Þinni. Ég bið Þig auðmjúklega, ó Drottinn minn, við nafn Hans sem ríki nafna Þinna snýst um í að­dáun, að Þú munir af náð Þinni hjálpa þeim sem Þér eru kærir að upphefja orð Þitt meðal þjóna Þinna og útbreiða lof um Þig meðal skepna Þinna, svo algleymi opinberunar Þinnar megi fylla sálir allra sem dvelja á jörðu Þinni. Þar sem Þú hefur leitt þá, ó Drottinn minn, að lifandi lindum náðar Þinnar, gef af örlæti Þínu að þeim verði ekki vísað frá Þér, og fyrst Þú stefndir þeim til forgarðs hásætis Þíns, bæg þeim ekki frá návist Þinni sakir ástúðar Þinnar. Send það niður yfir þá sem leysir þá algerlega frá öllu nema Þér og ger þeim fært að svífa í heiði nálægðar Þinnar til slíkra hæða að hvorki yfirráð kúgarans né dylgjur þeirra, sem vantrúaðir eru á Þitt æðsta og mátt­ugasta sjálf, megni að halda þeim frá Þér.
PM 104
Ó Guð, nálægð þín er ósk mín, návist þín er von mín, minning þín er þrá mín, forgarður dýrðar þinnar er takmark mitt, aðsetur þitt er áfangastaður minn, nafn þitt lækning mín, ást þín geislan hjarta míns, þjónusta við þig mín æðsta eftirlangan! Ég grátbið þig við nafn þitt sem gerði þeim sem borið hafa kennsl á þig fært að svífa til hæstu hæða þekkingar á þér og veitti þeim sem tilbiðja þig af einlægni styrk til að komast í forgarð heilagrar hylli þinnar, – hjálpa mér að beina sjónum að ásýnd þinni, að festa augu mín á þér og tala um dýrð þína. Ég er sá, ó Guð minn sem hefur gleymt öllu öðru en þér og leitað til dagsbrúnar náðar þinnar og yfirgefið allt nema þig sjálfan í von um að nálgast forgarð þinn. Lít því til mín þegar ég beini augum mín að aðsetrinu sem ljómar af birtu ásjónu þinnar. Send niður yfir mig, ó minn elskaði, það sem gerir mig staðfastan í málstað þínum, svo að efasemdir hinna trúlausu geti ekki hindrað mig í að leita til þín. Þú ert sannlega Guð valdsins, hjálpin í nauðum, hinn aldýrlegi og almáttugi.
PM 96
Dýrð sé þér, ó Drottinn, sem kallað hefur til verundar allt, sem skapað er, í krafti skipunar þinnar. Ó Drottinn! Aðstoða þá, sem hafnað hafa öllu nema þér og fær þeim frækilegan sigur. Send niður yfir þá, ó Drottinn, herskara englanna á himni og jörðu og alls, sem þar er á milli, til þess að leggja lið þjónum þínum, styðja þá og styrkja, gera þeim kleift að uppskera árangur, viðhalda þeim, miðla þeim dýrð, sæma þá heiðri og upphafningu, auðga þá og gera þá sigursæla með undursamlegu sigurhrósi. Þú ert Drottinn þeirra, Drottinn himnanna og jarðarinnar, Drottinn allra veraldanna. Efl þessa trú, ó Drottinn, með afli þessara þjóna og lát þá vinna sigur yfir öllum þjóðum heims; því að þeir eru í sannleika þjónar þínar, sem skilið hafa að baki allt nema þig, og þú ert vissulega verndari þeirra, sem trúa í sannleika. Gef, ó Drottinn, að sakir hollustunnar við þessa ólýtanlegu trú þína megi hjörtu þeirra verða sterkari en allt annað á himni og jörðu og allt, sem þar er á milli; og styrk, ó Drottinn, hendur þeirra með táknum þíns undursamlega valds, svo að þeir megi birta vald þitt í augsýn alls mannkyns.
PM 93
Dýrð sé Þér, ó Drottinn Guð minn! Ég sárbæni Þig við nafn Þitt sem Þú lést hefja upp gunn­fána leiðsagnar Þinnar, úthella ljósi ástúðar Þinnar og opinbera yfirráð drottnunar Þinnar, nafnið sem Þú birtir með lampa nafna Þinna í umhverfi eig­inda Þinna og lét Hann sem er tjaldbúð einingar Þinnar og birting andlegrar lausnar ganga fram geisl­­andi, kunngera vegu leiðsagnar Þinnar og marka stigu vel­þóknunar Þinnar, hnika grund­velli rang­inda og nema úr gildi tákn illskunnar. Með þessu nafni lést Þú lindir viskunnar vella og sendir niður hið himneska matarborð. Með því lést Þú varð­veita þjóna Þína og veita græðingu Þína, sýna milda miskunn Þína þjónum Þínum og opinbera fyrirgefningu Þína meðal skepna Þinna. Ég sár­bæni Þig við þetta nafn að varðveita þann sem hefur snúið aftur til Þín og haldið fast við Þig og mis­kunn Þína og tekið í klæðisfald ástríkrar for­sjónar Þinnar. Send því niður yfir hann líkn Þína og græð hann, gef honum staðfestu sem er af Þér og hugarró sem gefin er af hátign Þinni. Þú ert vissulega græðarinn, sá sem varðveitir, hjálp­arinn, hinn almáttugi, hinn voldugi og al­dýr­legi, sá sem allt þekkir.
PM 29
Mörg eru þau köldu hjörtu, ó Guð minn, sem hafa upptendrast af eldi málstaðar Þíns og margur sofandinn hefur risið upp við sætleika raddar Þinnar. Hve margir eru ekki þeir ókunnu sem leituðu skjóls í forsælunni af tré einleika Þíns og hve fjölmargir þeir sem brunnu af þorsta eftir lind lifandi vatns Þíns á dögum Þínum! Sæll er sá sem hefur leitað til Þín og hraðað sér að árdagsljóma ásýndar Þinnar. Sæll er sá sem af allri ást sinni hefur leitað til dagsbrúnar opin­berunar Þinnar og uppsprettu innblásturs Þíns. Sæll er sá sem lét það af hendi rakna á vegi Þínum sem Þú gafst honum af örlæti Þínu og velvild. Sæll er sá sem í sárri þrá eftir Þér hefur varpað frá sér öllu nema Þér. Sæll er sá sem hefur notið náinna sam­vista við Þig og leyst sig úr viðjum alls nema Þín. Ég sárbæni Þig, ó Drottinn minn, við Hann sem er nafn Þitt og sem í krafti valds Þíns og yfirráða hefur risið yfir sjónarhring prísundar sinnar, að ákvarða það öllum til handa sem Þér er verðugt og sæmir upphafningu Þinni. Máttur Þinn er að sönnu jafnoki alls sem er.
PM 167
Hann er Guð, upphafinn er Hann, Drottinn ástúðar og örlætis! Dýrð sé Þér, ó Þú Guð minn, Drottinn alvaldur. Ég ber vitni almætti Þínu, yfirráðum og ástúð, náð Þinni og valdi, eind verundar Þinnar og einingu kjarna Þíns, heilagleik Þínum og upphafningu yfir þessa tilveru og allt sem þar er að finna. Ó, Guð minn! Þú lítur mig fráhverfan öllu nema Þér, halda fast við Þig og leita til úthafs gjafmildi Þinnar, himins hylli Þinnar og sólar náðar Þinnar. Drottinn! Ég ber því vitni, að í þjón Þinn hefur Þú lagt vörslufé Þitt, og það er sá andi, sem Þú hefur lífgað með veröldina. Ég bið Þig við dýrð­arljómann frá sól opinberunar Þinnar að veita náðarsamlega viðtöku því sem hann hefur til leiðar komið á dögum Þínum. Gef því, að honum veitist dýrð velþóknunar Þinnar og skrýðist viðtöku Þinni. Ó, Drottinn minn! Ég sjálfur og allt sem skapað er ber vitni mætti Þínum, og ég bið Þig að snúa ekki frá Þér þessum anda, sem stigið hefur upp til Þín, til Þíns himneska dvalarstaðar, Þinnar háleitu paradísar og athvarfs návistar Þinnar, ó Þú sem ert Drottinn allra manna! Gef því, ó Guð minn, að þjónn Þinn megi samneyta Þínum útvöldu, dýr­lingum Þínum og sendiboðum á himneskum stöðum, sem penninn getur eigi lýst né tungan sagt frá. Ó, Drottinn minn, hinn fátæki hefur sannlega hraðað för sinni til ríkis auðlegðar Þinnar, hinn ókunni til heimilis síns innan mæra Þinna, hinn þyrsti til guðdómlegs fljóts örlætis Þíns. Svipt hann eigi, ó Drottinn, skerfi sínum af nægtaborði náðar Þinnar og hylli örlætis Þíns. Þú ert í sannleika hinn almáttugi og miskunnsami, sá sem allt gefur. Ó, Guð minn! Vörslufé Þínu hefur verið skilað aftur til Þín. Það sæmir miskunn Þinni og örlæti sem hefur umlukið ríki Þín á himni og jörðu að veita þessum aufúsugesti Þínum gjafir Þínar og nægtir og ávextina af tré náðar Þinnar! Þú ert þess megnugur að gera það sem Þér þóknast. Enginn er Guð nema Þú, hinn náðugi og örlátasti, hinn vorkunnláti, gjafarinn, fyrirgefand­inn, hinn dýrmæti og alvitri. Ég ber því vitni, ó Drottinn minn, að Þú hefur boðið mönnunum að heiðra gesti sína, og hann sem hefur stigið upp til Þín hefur vissulega náð til Þín og komist í návist Þína. Ger því við hann það sem sæmir náð Þinni og hylli! Við dýrð Þína, ég veit með vissu, að Þú munt ekki sjálfur ganga í gegn því sem Þú hefur boðið þjónum Þínum né heldur láta þann afskiptan, sem heldur föstu taki í taug örlætis Þíns og hefur stigið upp til dagsbrúnar auðæfa Þinna. Enginn er Guð nema Þú, hinn eini og einstæði, hinn voldugi og alvitri, hinn gjafmildi.
PM 10
Lof sé Þér, ó Drottinn Guð minn! Ég sárbæni Þig við nafn Þitt sem enginn hefur virt að verð­leikum, og merkingu þess engin sála skilið til fulls. Ég bið Þig auðmjúklega við Hann sem er upp­spretta opinberunar Þinnar og dagsbrún tákna Þinna, að hjarta mitt fái að varðveita ást Þína og minningu. Lát það tengjast hinu mesta hafi, svo að frá því streymi lifandi fljót visku Þinnar og kristals­tær straumur lofgerðar Þinnar og veg­söm­unar. Limir líkama míns vitna um einingu Þína og hárið á höfði mér kunngerir vald yfirráða Þinna og máttar. Ég hef staðið við dyr náðar Þinnar í algjöru sjálfsleysi og afneitun, hjúfrað mig að klæðisfaldi örlætis Þíns og beint augum mínum að sjónarhring gjafa Þinna. Fyrirhuga mér það sem hæfir mikilleika tignar Þinnar ó Guð minn, og aðstoða mig af Þinni styrkj­andi náð að kenna svo málstað Þinn að hinir dauðu hraði sér úr gröfum sínum og haldi til Þín, í fullu trausti á Þér, beinandi sjónum að morgun­ljóma mál­staðar Þíns og dagsbrún birtingar Þinnar. Þú ert vissulega hinn voldugasti og hæsti, sá er allt þekkir, hinn alvísi.
PM 142
Vegsamað sé nafn þitt, ó Drottinn Guð minn! Þú ert sá sem tilbeðinn er af öllu, en ekki tilbiður neitt, Drottinn alls en ekki þjónn neins, þekkir allt en öllu dulinn. Þú vildir kunngera þig mönnunum. Því gafst þú sköpuninni líf með orði af vörum þér og mótaðir alheiminn. Enginn er Guð nema þú, völundurinn, skaparinn, hinn almáttugi og voldugasti. Ég sárbið þig við það sama orð sem ljómað hefur yfir sjónarhring vilja þíns, að gera mér kleift að teyga af því lifandi vatni sem þú lífgaðir með hjörtu þinna útvöldu og fjörgaðir sálir þeirra sem elska þig, svo ég megi ætíð og hvernig sem á stendur snúa ásjónu minni að þér einum. Þú ert Guð valds, dýrðar og örlætis. Enginn Guð nema þú, hinn æðsti stjórnandi og aldýrlegi, hinn alvitri.
PM 138
Ó Guð, Guð allra nafna og skapari himnanna! Ég bið til Þín við nafn Þitt, sem opinberaði þann sem er dögun máttar Þíns og dagsbrún valds Þíns, bræddi allt sem stirnað var, lífgaði dauða og staðfesti sérhvern snortinn anda. Ég sárbæni Þig að hjálpa mér að leysast frá öllu nema Þér og þjóna málstað Þínum, óska þess sem Þú hefur óskað í krafti yfirráða Þinna og framfylgja þóknun Þinni. Ég bið Þig einnig, ó Guð minn, að ákvarða mér það sem auðgar mig svo að ég þarfnist einskis nema Þín. Þú sérð mig, ó Guð minn, beina að Þér augliti mínu og halda í líftaug náðar Þinnar. Send yfir mig miskunn Þína og rita niður fyrir mig það sem Þú hefur ritað niður fyrir Þína útvöldu. Vald hefur Þú til að gera sem Þér þóknast. Enginn er Guð nema Þú, sá er ætíð fyrirgefur, hinn örlátasti.
PM 137
Dýrð sé Þér, ó Guð minn! Ef ekki væri fyrir þjáningarnar sem þolaðar eru á vegi Þínum, hvernig mætti þekkja Þína sönnu elskendur? Og væri það ekki vegna mótlætisins sem borið er vegna ástar á Þér, hvernig mætti opinbera stöðu þeirra er þrá Þig? Vald Þitt ber mér vitni! Förunautar allra sem tilbiðja Þig eru tárin sem þeir fella, huggarar þeirra sem leita Þín eru andvörp þeirra og næring þeirra sem hraða sér á Þinn fund er agnirnar úr sundruðum hjörtum þeirra. Hve sæt er mér ekki beiskja þess bana sem beðinn er á vegi Þínum og hve dýrmæt þykja mér ekki skeyti óvina Þinna, ef þeim er mætt til að upphefja orð Þitt! Lát það koma yfir mig í málstað Þínum, ó Guð minn, sem Þú óskar og sendu mér í elsku Þinni allt sem Þú hefur ákvarðað. Við dýrð Þína! Ég óska aðeins þess er Þú óskar og það eitt er mér kært sem Þér er kært. Á Þig hef ég ætíð sett allan trúnað minn og traust. Reis Þú upp, þess bið ég Þig ó Guð minn, til aðstoðar þessari opinberun þá sem geta talist verð­skulda nafn Þitt og yfirráð, svo að þeir megi minnast mín meðal skepna Þinna og hefja upp fána sigurs í landi Þínu. Þú ert þess megnugur að gera sem Þér þóknast. Enginn er Guð nema Þú, hjálpin í nauðum, hinn sjálfumnógi.
PM 23
Vegsamaður ert Þú, ó Drottinn Guð minn! Ég sárbæni Þig við stríða vinda náðar Þinnar og þá sem eru geislarnir af morgni áforms Þíns og upp­sprettur innblásturs Þíns, að senda yfir mig og alla sem leitað hafa ásjónu Þinnar, það sem sæmir veglyndi Þínu og örlátri náð og hæfir gjöfum Þínum og hylli. Ég er fátækur og vansæll, ó Drottinn minn! Sökk Þú mér í úthaf auðæfa Þinna. Mig þyrstir. Lát mig drekka af lifandi lindum ástúðar Þinnar. Ég bið Þig í auðmýkt við Þitt eigið sjálf og þann sem Þú hefur útnefnt til að birta öllum á himnum og jörðu Þína eigin veru og Þitt sundurgreinandi orð, að safna saman þjónum Þínum í forsælunni af tré Þinnar náðarríku forsjár. Hjálpa þeim einnig að neyta af ávöxtum þess að hlýða á þytinn í laufi þess og hljómfegurð fuglsins sem syngur í greinum þess. Þú ert vissulega hjálpin í nauðum, hinn ótil­kvæmilegi og almáttugi, hinn örlátasti.
PM 52
Lofað sé nafn Þitt, ó Guð minn! Ég sárbæni Þig við ilminn af klæðum náðar Þinnar, sem að boði Þínu og samkvæmt ósk Þinni var veitt yfir gjörvallt sköpunarverkið, og við sól vilja Þíns sem skinið hefur sakir valds máttar Þíns og yfirráða, ofar sjónarhring miskunnar Þinnar, að afmá úr hjarta mínu alla hégómlega duttlunga og fánýtar ímyndanir, svo ég megi af allri ást minni leita til Þín, ó Þú Drottinn alls mannkyns! Ég er þjónn Þinn og sonur þjóns Þíns, ó Guð minn. Ég hef tekið í handfestu náðar Þinnar og haldið í líftaug mildrar miskunnar Þinnar. Ákvarða mér hið góða sem er af Þér, og nær mig af mat­borðinu sem Þú sendir niður úr skýjum örlætis Þíns og himni hylli Þinnar. Þú ert í sannleika Drottinn veraldanna og Guð allra á himnum og jörðu.
PM 1
Dýrlegur ert Þú, ó Drottinn Guð minn! Sér­hver maður sem gæddur er innsæi viðurkennir yfir­ráð Þín og vald og sérhvert skilningsríkt auga skynjar mikilleika tignar Þinnar og knýjandi vald máttar Þíns. Vindar prófrauna geta ekki aftrað þeim sem njóta návista við Þig að beina augum að sjónarhring dýrðar Þinnar og stormar mótlætis hnika þeim ekki úr stað, sem eru fullkomlega helgaðir vilja Þínum né varna þeim að nálgast forgarð Þinn. Mér þykir sem lampi ástar Þinnar skíni í hjörtum þeirra og ljós blíðu Þinnar logi í brjóstum þeirra. Andstreymi getur ekki gert þá fráhverfa málstað Þínum og hverful forlög aldrei fengið þá til að víkja af vegi velþóknunar Þinnar Ég sárbið Þig, ó Guð minn, við þá og andvörpin sem stíga frá hjörtum þeirra í aðskilnaði frá Þér að vernda þá gegn misgerðum andstæðinga Þinna og næra sálir þeirra með því sem Þú hefur ákvarðað þeim af Þínum elskuðu, sem ekki verða slegnir ótta og enginn fær bakað hryggð.
PM 166
Ásýnd Þín, ó Guð minn, er mér tilbeiðsluefni, fegurð Þín er athvarf mitt, bústaður Þinn tak­mark mitt, lof um Þig von mín, forsjón Þín félagi minn, ást Þín uppspretta tilveru minnar, að nefna Þig er mér hugsvölun, návist Þín er þrá mín og nærvera Þín heitasta ósk mín og æðsta von. Ég sárbæni Þig að meina mér ekki um það sem Þú hefur fyrirhugað hinum útvöldu meðal þjóna Þinna. Gef mér því af gæðum þessa heims og hins næsta. Þú ert í sannleika konungur allra manna. Eng­inn er Guð nema Þú, sá er ætíð fyrirgefur, hinn gjaf­mildasti.
PM 181
  • Fara á með þessa bæn einu sinni á sólarhring, á hádegi. Ég ber því vitni, ó Guð minn, að Þú hefur skapað mig til að þekkja Þig og tilbiðja Þig. Ég staðfesti á þessu andartaki vanmátt minn og mátt Þinn, fátækt mína og auðlegð Þína. Enginn er Guð nema Þú, hjálpin í nauðum, hinn sjálfumnógi.